Tekst Sybilla Berwid

Kot to zwierzę piękne i majestatyczne. Przemykając bezszelestnie, obserwuje nas ukradkiem, najchętniej z wysokości lub ukrycia. Często jedynym elementem zdradzającym obecność naszego przyjaciela jest jego zapach, który potrafi zwalić z nóg.

Czy dom, w którym jest kot, musi być naznaczony intensywnym zapachem z kuwety? Otóż nie musi. Producenci kuwet, żwirków, suplementów, a także karmy dla kotów mają dla nas gotowe rozwiązania. Można już nabyć specjalne pochłaniacze kocich zapachów, które nie drażnią kota wypuszczaniem sztucznego zapachu lasu czy lawendy, a koncentrują się na neutralizacji intensywnych zapachów z kuwety. Standardowe odświeżacze powietrza mogą być przyczyną uczuleń lub wywoływać reakcję stresową u kota (regularnie strzykające zapachem odświeżacze). Jednak zamiast maskować czy usuwać nieprzyjemny zapach, najpierw przeanalizujmy, skąd on się bierze?

Jak coś wchodzi, to i wyjść musi
Cóż, wszystko co spożywa nasz kot, po przejściu przez przewód pokarmowy zostaje wydalone. Część składników pokarmu jest trawiona przez organizm kota, jednak w dalszych partiach przewodu pokarmowego wiele zależy od tego, czy nasz kot ma „bogate życie wewnętrzne", czyli od pożytecznych mikroorganizmów zamieszkujących jego jelito. Tzw. flora jelitowa bierze udział w wielu procesach organizmu kota, nie tylko związanych z trawieniem pokarmu, ale także np. w mechanizmach odporności organizmu. W skład tych mikroorganizmów wchodzą nie tylko pożyteczne bakterie, ale także potencjalne patogeny chorobotwórcze, jak np. Salmonella, Clostridia czy E.coli. Równowaga pomiędzy „dobrymi" i „złymi" mikroorganizmami jest bardzo delikatna i zależy od wielu czynników związanych z żywieniem, i nie tylko. Wiemy już, że zestresowany kot będzie miał zaburzoną florę jelitową, a stres jest uznawany za jeden z głównych czynników predysponujących go do chorób dróg moczowych.

W jakich sytuacjach następują zaburzenia mikroflory jelitowej kota?
Podczas chorób przebiegających z biegunką, przejściowych niestrawności (także zaparć), przy zbyt gwałtownej zmianie karmy, po odrobaczaniu, antybiotykoterapii, zatruciu. Kot ma bardzo ograniczone możliwości odbudowania swojej flory jelitowej, a podawanie mu kwaszonych produktów mlecznych może nawet bardziej zaszkodzić niż pomóc. Jeżeli nasz kot nie stracił zdolności trawienia mleka i nie ma na nie uczulenia, może dostawać produkty z mleka kwaszonego (kefiry, jogurty, niektóre sery), ale w ilości nieprzekraczającej jednej dużej łyżki dziennie (aby nie obciążać nerek). Zdecydowanie jednak, po każdym zdarzeniu, które wywołało zaburzenia w wypróżnianiu się naszego kota, powinniśmy poprosić lekarza weterynarii o specjalny preparat zawierający żywe kultury bakterii Enterococcus faecium. Szczep tych bakterii ma udowodnione działanie stabilizujące nawet na Salmonellę czy E.coli, także zmniejsza ilość bakterii powodujących nasilenie procesów gnilnych w jelitach u kota.
Po przeprowadzeniu PRObiotykoterapii (czyli podawania żywych pożytecznych bakterii) powinniśmy zwrócić uwagę na PREbiotykoterapię - czyli składniki w karmie, które pomogą utrzymać pożyteczną mikroflorę jelitową kota w przewadze nad patogenami. Takimi czynnikami, które wspomagają wzrost pożytecznych Bifidobakterii, jest cykoria oraz pulpa buraczana, źródło włókna prebiotycznego. Badania kliniczne potwierdzają, że regularne spożywanie karmy z udziałem odpowiedniej ilości takiego włókna zmniejsza ilość i aktywność bakterii gnilnych w jelitach kota nawet o 30 proc. U kotów dojrzałych po 7. roku życia przekłada się to na poprawę jakości (większa zdrowotność i wyższa odporność) oraz długości życia kota (nawet o 15 proc., czyli ponad rok). Jednak to co zauważy właściciel, będzie najbardziej miarodajne - znacznie zmniejszą się nieprzyjemne zapachy dobywające się z kuwety, na dłużej będzie starczał żwirek, a w połączeniu z wydajnym wysokiej jakości żwirkiem da to efekt niezauważalnych zapachów.

Zabójczy chuch

Więcej przeczytasz w magazynie KOCIE SPRAWY - Nr 107 wrzesień 2011